چهار, پنج وشش ماهگی پرنیای خنده رو

گلکم وقتی 4 ماهش تموم شد خیلی تلاش میکرد که بتونه گردن بگیره وسرشو خودش از روی زمین بلند کنه .کوچولوی با اراده من عاشقتم یه دنیا

موهای سرت کم کم ریختن تاموهای خوشگل تری رشد کنه .قربونت برم که هروز صبح با اون چشمای خوشگلت وبا لبهای نانازت به مامان میخندیدی واز خواب بیدار میشدی .

دنیا دیگه مثل تو نداره                      نداره نمیتونه بیاره 

این هم عکس شش ماهگی وقتی واکسن زدی و2 روز تب داشتی با حوله خنک توی سرت که تبت بیاد پایین جیگرم .کاش مامان جای تو تب میکردکه تو اینقدراذیت نشی مامانیم.